vrijdag 17 juni 2011

17 juni: En dan moet er ineens nog vanalles gebeuren...

Ik wist het wel, het zat ergens ver weg in mijn gedeactiveerde brein veilig opgeborgen, maar pas vanmiddag bedacht ik het opeens: ik moet weer een tetanusvaccin.

En eigenlijk laat ik dat nu liever hier in BelgiĆ« laten zetten, terwijl de ziekenkas nog mijn vriend is.  Dus moet ik een dezer dagen nog eens bij de huisarts langs. Wellicht ook bij de apotheek, om het pikuurtje in kwestie eerst af te halen.

Ik ben geen fan van doktersbezoeken en nog minder van naalden en prikken. Op zich is het allemaal niet zo erg, dat weet ik ook wel. En nee, het doet geen pijn. Niet echt, alleszins. Maar ik moet het niet zien. Degoutant vind ik dat, zo'n stukske metaal dat in uw arm verdwijnt. Dus ogen toe, arm uitsteken en hopen dat het rap gedaan is. :)

Want immuniteit is tof, dus spuitjes moeten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen